Don Bosco, constructor de puentes

Un home capaz de construír pontes cos mozos da súa época. Don Bosco, sendo novo sacerdote, ía con frecuencia ao cárcere para axudar aos mozos de 12 a 18 anos que estaban alí, e chegou á conclusión de que para mostrar a Deus ás persoas que sofren a dor, o cárcere, a miseria... era necesario antes gañarlles a súa amizade. O propio Don Bosco escríbenos: “Arrepieime ao contemplar aquela cantidade de raparigos sans e fortes, de enxeño esperto, que andaban alí ociosos, picados polos insectos e faltos en absoluto de todo coidado”.

Foi moitas veces ao cárcere. Buscou a forma de falar con eles, non soamente do catecismo, senón de ti a ti. Ao principio as relacións foron ásperas. Tivo que oír insultos pesados. Pero, aos poucos houbo algún que se mostrou menos desconfiado e logrou falar de amigo a amigo.

Estes raparigos, dicía Don Bosco, deberían atopar fora un amigo que se preocupase deles e atendéselles, sobre todo durante os días festivos. Entón non volverían ao cárcere.

Era tal a preocupación de Don Bosco, polos mozos, que ata se preocupaba de que os patróns non se aproveitasen deles, tivesen un soldo digno e uns días de descanso. 

Algúns de vós lestes, días atrás, o documento, datado en 1851, que relata o contrato de aprendizaxe asinada polo patrón, polo aprendiz e por Don Bosco. 

Neste contrato o patrón comprométese a ensinarlle o oficio de vidreiro no espazo de tres anos, a telo ocupado nos traballos referentes á súa arte e non aos alleos ao mesmo, tendo coidado de que non excedan as súas forzas... O aprendiz, pola súa banda, comprométese a traballar durante toda a aprendizaxe, con prontitude, asiduidade e atención; a ser dócil, respectuoso e obediente... E Don Bosco comprométese a prestar a súa asistencia no que incumbe á boa conduta do aprendiz e a atender as queixas que o patrón puidese presentar. 

A parte destes dous feitos que vos relato brevemente nestes bos días, temos infinidade de sucesos que nos revelan a constante preocupación de Don Bosco por dotar aos mozos da súa época das ferramentas necesarias para situarse na sociedade dunha forma digna.

Ese desexo, segue estando presente hoxe día en cada obra salesiana do mundo, e como non podía ser menos no noso colexio. Por iso é polo que os profesores preocupémonos, e ocupemos, de formarvos en todos os ámbitos de desenvolvemento da persoa, para que podades afrontar con éxito a vosa incorporación ao mundo laboral, creando así a ponte que reza no lema deste curso.